چشم واکردم و در فکر ندیدن رفتم

در ره دوست همان چون نگه بازپسین

اشک گل کردم و گامی به چکیدن رفتم

چون حباب آینه ام هیچ نیاورد به عرض

بیرخت حاصل سیر چمنم خنده نبود

یک دوگل بر اثر سینه دریدن رفتم

ناله جسته ام از فکر سراغم بگذر