ز خود چون صفر اگر می کاستم افزوده می گفتم

شب از رویت سخنهایی بهار اندوده می گفتم

زگیسو هرکه می پرسید مشک سوده می گفتم

وفا در هیچ صورت نیست ننگ آلود کمظرفی

خرابات حضورم گردش چشم که بود امشب

که من از هر چه می گفتم قدح پیموده می گفتم

گذشت از آسمان چون صبح گرد وحشتم اما