به جرم آن که حرف دست برهم سوده می گفتم

جنون کرد وگریبانها درید از بند بند من

دو روزی بیش ازین حرفی که لب نگشوده می گفتم

ز غیرت فرصت ذوق طلب دامن کشید از من

نواهای سپند من عبث داغ تپیدن شد

به حیرت گر نفس می سوختم آسوده می گفتم

گه از وحدت نفس راندم ، گه ازکثرت جنون خواندم