همان از نارسایی می تپد در آشیان انجم

زگردون مایه عشرت طمع دارم و زین غافل

که اینجا هم عنان اشک می باشد روان انجم

دماغت سر خوش پرواز وهم است آنقدر ورنه

تمیز سعد و نحس دهر بی غفلت نمی باشد

همین در شب توان دیدن اگر دارد نشان انجم

مخور بیدل فریب تازگی از محفل امکان