چراغ این شبستان قابل پرتو نمی باشد

به این حاصل مگر در خاک کارد آسمان انجم

شراری چند سامان کن اگر در خود زدی آتش

نمی تابد به کام بینوایان رایگان انجم

نتابد کرم شبتابی مگر در آشیان انجم

تو از غفلت به صد امید سودا کرده ای ورنه

به غیر از چشمک خشکی ندارد در دکان انجم