تو از غفلت به صد امید سودا کرده ای ورنه

نمی تابد به کام بینوایان رایگان انجم

چراغ این شبستان قابل پرتو نمی باشد

نتابد کرم شبتابی مگر در آشیان انجم

به غیر از چشمک خشکی ندارد در دکان انجم

درین حسرت که مهر طلعتش کی پرده برگیرد

چو بیدل می تپد هر شب به چشم خون فشان انجم