شکوه فطرتم فرشست هرجا می روی بیدل

پری در رنگ می افشانم و حیران صیادم

قفس از ششجهت باز است اما ساز وحشت کو

من و آن بی پروبالی که نتوان کرد آزادم

ز هستی تا عدم یک سایه افکنده است شمشادم