شیشه می خواست دل فرستادم

خالی ام از خود و پر از یادش

شیشه مجلس پری زادم

بی دماغانه نشکند چه کند

نفسی هست جان کنی مفت است

تیشه دارم هنوز فرهادم

نظم و نثری که می کنم تحریر