تیشه دارم هنوز فرهادم

بی دماغانه نشکند چه کند

شیشه می خواست دل فرستادم

نفسی هست جان کنی مفت است

نظم و نثری که می کنم تحریر

به که در زندگی کند شادم

ورنه حیفست نقشم از پس مرگ