در نفس خون شد سوال بی جواب صبحدم

غفلت آگاهی ست می باید مژه برداشتن

دامن شب می درد یکسر نقاب صبحدم

زندگی کمفرصت است از مدعای دل مپرس

گر سواد عمر روشن کرده ای هشیار باش

سطر موهوم نفس دارد کتاب صبحدم

این پارتگاه وحشت قابل آرام نیست