چون شعله کز ضعیفی خاکسترش پناهست

هرکلفتی که بردم زبن بد خصال بردم

دل را تردد جاه ازفقرکرد غافل

در آرزوی چینی عرض سفال بردم

پرواز منفعل بود سر زیربال بردم

یاد نگاهی امشب بر صفحه ام زد آتش

رفتم ز خویش و با خود فوج غزال بردم