در آرزوی چینی عرض سفال بردم

باوضع اهل عالم راضی نگشت همت

هرکلفتی که بردم زبن بد خصال بردم

دل را تردد جاه ازفقرکرد غافل

چون شعله کز ضعیفی خاکسترش پناهست

پرواز منفعل بود سر زیربال بردم

یاد نگاهی امشب بر صفحه ام زد آتش