باوضع اهل عالم راضی نگشت همت

آخر به دوش حسرت چون شب زگال بردم

داد دل از عزیزان کس بیش ازاین چه خواهد

در مجلس کری چند فریاد لال بردم

هرکلفتی که بردم زبن بد خصال بردم

دل را تردد جاه ازفقرکرد غافل

در آرزوی چینی عرض سفال بردم