نمی از پیکرم جوشاند شرم ساز یکتایی

رفیقان چشمی ایجاد از برای خواب پا کردم

به رنگ انباشتم آیینه سوز محبت را

به ناموس وفا از آب گردیدن حیا کردم

عرق غواصیی می خواستم باری شنا کردم

غنا می باید از فقرم طریق شفقت آموزد

که بر فرق جهانی سایه از دست دعا کردم