غنا می باید از فقرم طریق شفقت آموزد

به ناموس وفا از آب گردیدن حیا کردم

نمی از پیکرم جوشاند شرم ساز یکتایی

عرق غواصیی می خواستم باری شنا کردم

که بر فرق جهانی سایه از دست دعا کردم

به ترک های و هویم بی تلافی نیست آسایش

نی بزم غنا گر بینوا شد بوریا کردم