مباد خسته سمندت که تیز می رانی

هزار سلطنت دلبری بدان نرسد

که در دلی به هنر خویش را بگنجانی

چه گردها که برانگیختی ز هستی من

به همنشینی رندان سری فرود آور

که گنجهاست در این بی سری و سامانی

بیار باده رنگین که یک حکایت راست