چو ماه نو جبین گر سوده شد ایجاد لب کردم

به مشق عافیت ر اهی دگر نگشود این دریا

همین چون موج گوهر گردنی را بی عصب کردم

نرفت از طینتم شغل تمنای زمین بوسش

ندامت داشت بیدل معنی موهوم فهمیدن

به تحقیق نفس روز هزار آیینه شب کردم