که به رنگ شمع گردن همه جا بلند کردم

طلب گدا طبیعت نشناخت قدر عزت

خم پایه اجابت به دعا بلند کردم

ره وهم زیر پا بود تک وهم دور فهمید

سر و کار خودسری ها ادب امتحانیی داشت

عرق نگون کلاهی ز حیا بلند کردم

سحری نظر گشودم به خیال سرو نازی