مینای من زعبرت درسنگ خون شد آخر

عشقت ز من اثر خواست اشکی نیاز کردم

اسباب بی نیازی در رهن ترک دنیاست

کسبی دگر چه لازم گر احتراز کردم

تا می به خاطر آمد یاد گداز کردم

جز یک تپش سپندم چیزی نداشت بیدل

آتش زدم به هستی کاین عقده باز کردم