مگیر چشم عنایت ز حال حافظ باز

که زیر خرقه نه زنار داشت پنهانی

به نام طره دلبند خویش خیری کن

که تا خداش نگه دارد از پریشانی

وگرنه حال بگویم به آصف ثانی

وزیر شاه نشان خواجه زمین و زمان

که خرم است بدو حال انسی و جانی