ز قد دو تا یادم آمد وصالش

کشیدم ز پا پوست پاپوش کردم

بس است اینقدر همت میکشیها

که پیمانه برگشت و من نوش کردم

شدم پیر کاین طرح آغوش کردم

اگر بار هستی گران نیست بیدل

خمیدن چرا زحمت دوش کردم