غرورکبریایی داشتم در ملک آزادی

به هر زخمی که مرهم خواست تکلیف گزک کردم

چو موج گوهرم یکسر نفس شد حرف خاموشی

صف رنگ ادب تا نشکند شوخی کمک کردم

ز بار دل خمیدم تا تواضع با فلک کردم

قناعت احتراز از تشنه کامی دارد ای منعم

تو کردی شور دیگر حرص من هم کم نمک کردم