ز من می خواست سعی نارسا احرام تسلیمی

غذای همت از الوان نعمت ها قسم کردم

طمع را هم به حال این خسیسان رحم می آید

گرفتم ماهیی را پوست کندم بی درم کردم

چو اشک از سر به راه انداختن ساز قدم کردم

به قدر وحشتم قطع تعلق داشت آسانی

ز هر جیبی که در دامن زدم تیغ دودم کردم