به درد سر زدم و صندل اختیار نکردم

نساختم به تنک رویی از تعلق دنیا

به قطع وهم دم تیغی آبدار نکردم

ز دست سوده نجستم علاج رنگ علایق

وفا به عبرت انجام کار، کار ندارد

ز شرم می کشی اندیشه خمار نکردم

جهان ز جوش دل آیینه خانه بود به چشمم