گذشتم از نفس و هیچ جا غبار نکردم

وفا به عبرت انجام کار، کار ندارد

ز شرم می کشی اندیشه خمار نکردم

جهان ز جوش دل آیینه خانه بود به چشمم

غبار جلوه امکان گرفت آینه من

ولی چه سودکه خود را به خود دچار نکردم

ز سیر این چمنم آب کرد غیرت شبنم