نشد آیینه ای را یک نفس پرداز می کردم

حیا رعنایی طاووس از وضعم نمی خواهد

وگرنه با دو عالم رنگ یک پرواز می کردم

خجل چون صبح از خاکستر بیحاصل خویشم

عصای مشت خاک من نشد جولان آهویی

که همچون سرمه در چشم دو عالم ناز می کردم

درین محفل نمی یابد سپند بینوای من