به خامی سوخت چون برقم خیال زندگی پختن

نواها انتخاب از طالع ناساز می کردم

عنان ناله می بودی اگر در ضبط تمکینم

چو خاموشی وطن در پرده های راز می کردم

به این نومیدی انجامی دگر آغاز می کردم

گر از دستم گشاد کار دیگر برنمی آید

به حال خویش می بایست چشمی باز می کردم