گر از دستم گشاد کار دیگر برنمی آید

چو خاموشی وطن در پرده های راز می کردم

به خامی سوخت چون برقم خیال زندگی پختن

به این نومیدی انجامی دگر آغاز می کردم

به حال خویش می بایست چشمی باز می کردم

اگر بیدل بجایی می رسیدم از پر افشانی

به آهنگ ز خود رفتن هزار انداز می کردم