می شدم بر فلک و یاد زمین می کردم

عشق چون خامه مرا بر خط تسلیم نداشت

تا ز هر عضو خود ایجاد جبین می کردم

سجده آنجا که مرا افسر عزت می داد

هر قدر گرد من از حادثه می دید شکست

من ز دامان تو اندیشه چین می کردم

پیش از آن دم که غم عشق به توفان آمد