پیش از آن دم که غم عشق به توفان آمد

می شدم بر فلک و یاد زمین می کردم

هر قدر گرد من از حادثه می دید شکست

من ز دامان تو اندیشه چین می کردم

گریه بر رنگ بنای دل و دین می کردم

ناله ها کردم و آگاه نگشتی ای کاش

خاک می گشتم وگردی به ازین می کردم