اینقدر خنده کز افسون هوس رفت به باد

صد تبسم ز لب چین جبین می کردم

گر خیال چمنت رخصت شوقم می داد

بی نگه سیر پریخانه چین می کردم

صبح می گشت اگر آه جزاین می کردم

خانمان پا به رکاب هوس سوختن ست

کو شراری که منش خانه زین می کردم