کشم زین ورطه تا رخت هوس قلاب می گردم

خیال هستی ام صد پرده بر تحقیق می بافد

ز ناموس کتان گر بگذرم مهتاب می گردم

خمی بر دوش همت بسته ام از قامت پیری

درین صحرا که جز عنقا ندارد گرد پیدایی

سیاهی گر کنم خورشید عالمتاب می گردم

به دیر و کعبه ام آوازه ناقدردانیها