به دیر و کعبه ام آوازه ناقدردانیها

کشم زین ورطه تا رخت هوس قلاب می گردم

درین صحرا که جز عنقا ندارد گرد پیدایی

سیاهی گر کنم خورشید عالمتاب می گردم

سرم گر محرم زانو شود محراب می گردم

ندامت آبیاریهای کشت غم جنون دارد

به چشم تر گهرها بسته چون دولاب می گردم