ندامت آبیاریهای کشت غم جنون دارد

سیاهی گر کنم خورشید عالمتاب می گردم

به دیر و کعبه ام آوازه ناقدردانیها

سرم گر محرم زانو شود محراب می گردم

به چشم تر گهرها بسته چون دولاب می گردم

تمیز از طینت من ننگ غفلت می کشد بیدل

به چشم هرکه خود را می رسانم خواب می گر دم