که هر کس می برد نام تو من بیدار می گردم

نفس را از طواف دل چه مقدار است برگشتن

اگر برگردم ازکوبت همین مقدار می گردم

زخواب ناز هستی غافلم لیک اینقدر دانم

کجا دیدم ندانم آن کف پای حنایی را

که من عمریست گرد عالم بیکار می گردم

گر از صهبا نیاید چاره مخموری ام بیدل