نفس را از طواف دل چه مقدار است برگشتن

که بر خود همچو کوه از بی صدایی بار می گردم

هوس صبری ندارد ورنه از سیر گل و گلشن

کشم گر پا به دامن یک گل بی خار می گردم

اگر برگردم ازکوبت همین مقدار می گردم

زخواب ناز هستی غافلم لیک اینقدر دانم

که هر کس می برد نام تو من بیدار می گردم