چو فهم خود برون عالم ادراک می گردم

شرار فطرت من غور این و آن نمی خواهد

به گلشن می رسم گر محرم خاشاک می گردم

درین صحرا به جستجوی حسن بی نشان رنگی

شکار افکن به درد اضطراب من چه پردازد

نم اشکی به چشمی حلقه فتراک می گردم

وطن در پیش دارم لیک اگر نوشی به یاد آید