زندگی مخموری رطل گرانی می کشد

من هم از نامحرمی بانگی برون در زدم

چون هلال از مستی و مخموری عیشم مپرس

از هوس خمیازه ای گل کردم و ساغر زدم

سنگی از لوح مزار خود کنون بر سر زدم

زین شهادتگاه کز بیتابی بسمل پر است

عافیت می خواست غفلت بر دم خنجر زدم