پن تماشاخانه حیرت رهایی مشکلست

با تغافل ساختم حرفی به گوش کر زدم

اعتبار هستی ام این بس که در چشم تمیز

خیمه ای چون سایه از نقش قدم برتر زدم

چون مژه بیدل عبث دامان وحشت برزدم