سوختم چندان که بر آیینه خاکستر زدم

حاصل دل نیست جز دست از جهان برداشتن

انتخابی بود نومیدی کزین دفتر زدم

خودگدازی ها نسیم مژده دیدار بود

داد پیری وحشت از کلفت سرای هستی ام

قامت از بار هوس تا حلقه شد بر در زدم

تا قناعت شد کفیل نشئه آسودگی