صورتی چون نام عنقا بی اثر پیدا شدم

عیشم از آغاز عرض کلفت انجام دید

باده جز یاد شکستن نیست تا مینا شدم

هر دو عالم خانه نقاش شد تا در خیال

بی نقابیهای گل بی التفات صبح نیست

آنقدر واگشت آغوشت که من رسوا شدم

عشق را در پرده نیرنگ افسونها بسی است