خاکساری گر گرفتم صورت دنیا شدم

صبح آهنگی ز پیشاپیش خورشید است و بس

گرد جولان توام در هرکجا پیدا شدم

الفت فقرم خجل دارد زکسب اعتبار

جام بزم زندگی گر باده دارد در هواست

عیشها مفت هوس من هم نفس پیما شدم

مایه گفتار در هر رنگ دام کاهش است