خاک هم گاهی به رنگ صبح گردی می کند

خواب پا برجاست صد پهلو اگر گرداندم

زهره ام از نام عشق آبست لیک اقبال شوق

می تواند کوه یاقوت جگر گرداندم

فقر می ترسم به استغنا سپر گرداندم

ای قناعت پا به دامن کش که چشم حرص دون

کاسه ای دارد مبادا دربه در گرداندم