چو شمع آن سوی خاکسترم نبود تسلی

به گوش هر دو جهان آیه ی عذاب رساندم

صفای جوهر معنی نداشت غیر ندامت

مرا نشاند در آتش به هر مآب رساندم

دماغ سوخته آخر به ماهتاب رساندم

به سعی فطرت معذور بیش اپن چه گشاید

نگاهی از مژه بسته تا نقاب رساندم