ز یاس دست و دلی داشتم به هم سودم

ز همرهان مدد پا نیافتم چو جرس

هزار دشت به اقبال ناله پیمودم

هوس بضاعت سعی از دماغ می خواهد

ز زندگی چه نشاط آرزو کنم یارب

چو عمر رفته سراپا زیان بی سودم

ز عرض جسم که ننگ شعور هستی بود