اینقدر یاد که کرده ست فراموش خودم

صد بیابان جنون آن طرف هوش خودم

ذوق آرایشم از وضع سلامت دور است

چون صدف خسته دل از فکر در گوش خودم

حیرت از لذت دیدار توام غافل کرد