انتظار هوس گردن خوبان تا چند

چون صدف خسته دل از فکر در گوش خودم

حیرت از لذت دیدار توام غافل کرد

چشمه آینه ام بیخبر از جوش خودم

کاش صبحی دمد از موی بناگوش خودم

پرفشان است نفس لیک زخود رستن کو

با همه شور جنون در قفس هوش خودم