چو احتیاج سراپا لب سوال خودم

به داغ می رسد آهنگ زخم من چو هلال

هنوز جاده سر منزل کمال خودم

به هر چه می نگرم آرزو تقاضا نیست

ز چینی آفت بی آبی ام مشو ای حرص

که من طراوت لب خشکی سفال خودم

غبار دامن هر موج نیست قطره من