خم اشارتی از ابروی هلال خودم

بهار نازم و کس محرم تماشا نیست

به صد خیال یقین شد که من خیال خودم

وداع ساز نموده ست ضعف پیکر من

به حیرت آینه ام بی نیاز هستی بود

تو جلوه کردی و نگذاشتی به حال خودم

درین المکده بیدل چه مجلس آرایی ست