درین المکده بیدل چه مجلس آرایی ست

خم اشارتی از ابروی هلال خودم

به حیرت آینه ام بی نیاز هستی بود

تو جلوه کردی و نگذاشتی به حال خودم

چو شمع سوخت عرقهای انفعال خودم